İnsanlar değişti, konuşmalarından bakışlarına kadar değişti. Eskiden komşuluk diye bir kavram vardı, mesela bir eksiğin olduğunda kapısını çalabildiğin, çocuğunu emanet edebildiğin, gelmeden önce saatlerce temizlik yapmana gerek olmayan, zaten çat kapı gelen komşular vardı. Senin derdin ile dertlenip, mutluluğun ile mutlu olan, düğünde en çok koşturup cebazende yemeğini getiren… Tam olarak nerede bitti bu komşuculuk? Hangisi sonu oldu? Teknoloji mi, kentsel dönüşüm mü? Ne yaptı bizleri böyle koca koca binalarda, çat kapımız yok, “Sende varsa verir misin” demek yok? Ya kapıda karşılaşınca “Günaydın” yok… Ne oldu bize? Nerde kaybettik tam olarak sıcaklığımızı? Hangi sebep bizi ayırdı?
Toplaşıp bir evde “Bizimkiler” dizisi izlemekten o vardı, değil mi? Mahallenin muhtarları, Ekmek Teknesi, Akasya Durağı… Aile olmayı öğreten, komşuluğu anlamlı kılan dizilerdi bunlar. Biz ne ara yok ettik bu güzel günleri? Ekonomi mi engel oldu? Büyük payı olduğu inkâr edilemez. Herkes çalışıp, geçim derdinde… Oysa akşam yemeğe “Bize gelin” denirdi, “Aaaa, bende fazla var, sana vereyim” denirdi. Alma denirdi… Şimdi “Benim olan bana kadar” gibi. Gösteriş var, gerçek yok
